Wauw Wauw WAUW!!!

Als we van Nelson naar Kaikoura rijden, komen we een bord tegen dat waarschuwt tegen overstekende zeehonden. Spannend! De eerstvolgende stopgelegenheid houden we dan ook meteen halt, om te kijken of we ook echt zeehonden zien. Nou en of. Wauw, het hele rotsenstrand ligt vol met de beestjes. Eerst kijken we vanaf een flinke afstand, maar zo’n paadje naar het strand gaat toch lokken… Dus voordat we er zelf erg in hebben, staan we oog in oog met de zeehonden.

Ze vinden het best! Draaien zich nog een keer om en luieren heerlijk in de zon. Dit is toch wel heel bijzonder.

Een parkeerplaats later zien we, naast heel veel kleine zeehondjes die heerlijk spelen in hun natuurlijke pool, ook een informatiebord. Hierop staat dat we eigenlijk 20 meter afstand hadden moeten houden, maarja dan hebben wij onze foto’s al genomen

De volgende ochtend staat het wereldberoemde ‘walvissen kijken’ op het programma. Helaas zijn alle tourtjes die dag al(lang) uitverkocht, er is geen plaats meer. Wel kunnen we ‘plaatsnemen’ op de stand-by lijst. En aangezien we toch geen plannen hebben… Voor de eerste tour komt iedereen netjes opdagen. We lopen even een klein ommetje over het aangrenzende strand om de tijd te doden… Oh, kijk! Dolfijnen. Wat ontzettend leuk

Een tourtje later mogen Mr. & Mrs. Martins, van de standby lijst, zich melden. Hoera! We zitten op de boot van 12:15 uur. Nog gauw een ‘motion sickness’ pil en broodje achter de kiezen proppen. En daar gaan we! We varen met een sjieke (overdekte) speedboot, die plaats heeft voor ongeveer 50 opgewonden toeristen. Iedereen zit in een grote lederen fauteuil. De stoel van de ouwe Cees is er niks bij De kapitein heeft allerlei vernuftige apparatuur aan boord waarmee hij de positie van de walvissen kan vaststellen. Hij knalt over de golven naar open zee (o jee). ‘Hey guys, your are lucky! We already found your first whale’. We mogen meteen naar het dek en staan dan op nog geen 50 meter afstand van een enorme ’sperm whale’. Dit is werelds 4 na grootste soort!

De walvis komt naar de oppervlakte om zich een paar minuten lang vol te zuigen met zuurstof. En als hij, na een paar minuten genoeg heeft, duikt hij weer naar zijn jachtterrein. We zien slechts 10% van zijn enorme lijf (wat 15 - 20 meter lang kan zijn). De rest zit onder water. Maar jee, dit is indrukwekkend.

En dan, het moment waar iedereen natuurlijk op staat te wachten. ‘Hold your camera’s ready…’ De staart. Jemig, dit is free Willy live!! Heel gaaf (Wauw II) en een beetje bizar. Want ondertussen is er nog zo’n super speedboot aan de andere kant van de walvis komen liggen en cirkelen een vliegtuig en helicopter (scienic flights) boven het beest.

Onze walvis zal nu 30 - 45 minuten onder water blijven. De kapitein zet dan ook koers naar een plek waar eerder die dag een walvis is gezien. En ja hoor! We mogen weer met zijn allen naar buiten (wat schommelt die K-boot toch) en daar ligt walvis nr. 2. Wederom aanschouwen we met enig ontzag dit enorme joekel. Jeee… Jeroen, houd je camera klaar, daar gaat ie weer

Na 3 walvissen trakteert de kapitein ons ook nog op een enorme school dusky dolfijnen. Het zijn er tientallen, waarschijnlijk een paar honderd!! De beestjes zwemmen naast de boten en onder de boten. Waar je ook kijkt… overal dolfijnen!! De dolfijnen zijn erg speels en een paar uitslovers buitelen salto’s makend door de golven Wauw-Wauw-Wauw!!! Dit is echt te gaaf voor woorden! Helaas zijn de beestjes zo snel, dat het erg moeilijk blijkt hun kunsten op de gevoelige plaat vast te leggen…

Na drie uur staan we, met een vrolijk draaiende maag, weer op de wal. Zeeziek of niet, dit hadden we echt niet willen missen!

Voor de liefhebber nog wat foto’s als je hier klikt

Categorie: dolfijn, walvis, zeehond