Canberra

Afgelopen dagen brachten we door in de hoofdstad van Australië: Canberra. Geef maar toe! Ook wij dachten namelijk dat Sydney de hoofdstad was.

Allereest brengen we een bezoek aan het Australian War Memorial. Niet alleen een gedenkplaats voor alle gesneuvelde soldaten tijdens oorlogstijd, maar ook een schitterend museum. En omdat net op onze bezoekdag een plaquette wordt onthuld voor een of ander squadron, zijn we getuige van de fly-by door een oude Dakota. Helaas arriveert het vliegtuig vijf minuten te vroeg. Tijd om er een foto van te maken is er dus niet… We komen namelijk net naar buiten als hij overvliegt. Maar we hebben wel een foto van de speeches door Amerikaanse en Australische bobo’s. Maarja… wie zit daar nou op te wachten? 

De bobo’s van het parlement en de senaat zijn helaas op reces, anders hadden we die ook, tijdens ons bezoek aan het parlementsgebouw, op de foto gezet. We krijgen een interessante, erg leuke, rondleiding en zien de (vreselijke) klok die de Nederlandse regering ooit cadeau deed aan het Australische volk. Jee, kon het eraf? Sorry hoor mensen, de klok was echt te lelijk om op de foto te zetten

 

Ook bezoeken we het Nationaal Museum van Australië. Hier brengen we zowat de hele dag door. Complimenten voor de Australiërs, ze weten bijzonder goed hoe ze een museum boeiend kunnen maken. Overal interactieve (video) displays. Je kiest je eigen onderwerp, je eigen verhaal, je eigen film. Je blijft klikken en klijken. Natuurlijk schiet het voor geen meter op maar gelukkig is er ook een leuk cafe voor een hapje en drankje. Dat we wel erg lang in het museum vertoeven valt ook een gids op als we haar passeren ’You are already a long time in our museum!’. Tja,… Waarschijnlijk zijn er een paar neefjes en nichtjes erg blij dat ze er deze keer niet bijzijn.

In het midden van het museum ligt een patio met een wel erg kleurige landkaart. We staan een beetje beduusd om ons heen te kijken. Jee, wat zou dit allemaal betekenen? Een gids vertelt ons gelukkig de gedachte achter ’de Tuin der dromen’. Er zit ontzettend veel symboliek in verborgen! De tuin blijkt een grote puzzel/ ontdekkingstocht. Zo vertelt de gids dat er in 83 talen het woord ‘thuis’ staat. Maar niet in het Nederlands volgens hem, want prinses Maxima kon het tijdens haar bezoek in 2006 niet vinden.

Wellicht heeft het aan haar zwangerschap gelegen (en kon ze niet over haar buik heenkijken) of stonden er kolonnen fotograven en beveiligingsbeambten in de weg… Maar ook in het Nederlands staat het er!

En omdat ook een tweede gids stellig vertelde dat het er NIET stond, hebben we maar even een evaluatiekaart ingevuld. Dan kunnen ze in het vervolg alle Nederlandse prinsessen de weg naar ‘thuis’ wijzen :-) 

Als we terugkomen van een dagje Canberra op ons kampeeradres maken we steevast een praatje met Forbes, die het kampvuur al staat op te poken. Forbes is van het type ruwe bolster blanke pit. Deze gepensioneerde taxi-chauffeur (zijn uiterlijk is een kruising tussen een oude zeeman en kabouter Plop) voorziet ons dagelijks van nuttige tips waar wel en waar niet naartoe te gaan. En Forbes kan het weten, hij is inmiddels zelf al zeven maanden onafgebroken op pad. En dat op z’n 73e!

Oh, en omdat de Youtube server er eergisteren uitlag, hierbij alsnog het filmpje van de de kakatoes bij Jack en Alexander:

 

Categorie: Australie, Canberra, Forbes